แง่ม วันนี้ไปเจเทรนด์มาฮ่ะ

แบบว่า ...เป็นวันที่วิ่งรอกเอาเรื่องอยู่ ขอรีพอร์ทเก็บไว้นิดหน่อยแล้วกันแล้วค่อยสาดรูป

ช่วงเช้าก่อนไปงานเราวิ่งไปร้านแบมบิโน่ก่อนเพื่อไปสมัครสมาชิกแล้วก็รีบไปจองบัตรร่วมงานมีทติ้งเม็มเบอร์องลี่ช่วงปลายเดือนนี้ซะหน่อย  รีบไปเพราะเกรงว่าอาทิตย์หน้าๆบัตรอาจจะหมด ก็มีแค่ 60 ใบเองอ่ะ แล้วก็จะได้รีบๆทำเม็มเบอร์ไว้จะได้เตรียมเก็บเงินพรีเด็กธันวาซะที 

แหม่ เดือนเกิดเรานี่มีแต่ตัวที่อยากได้แฮะ อายะ กะซากุระ (อายะ เอามาอิชั้นจะโมเธอใหม่ เสียดายลุคมาม่าซังของเธอมาก ไม่อาววว) ส่วนเด็กมกราก็คิดอยู่นะ คงรับแม่สาวแวมไพร์อีกคน สิริรวมค่าพรีปาเข้าไปหมื่นกว่าบาท

//OTL เก็บเิงินอีกสินะ น้องBJD ที่ยังไม่มา เดือนนี้ก็ตัดบัตรเครดิตซะแย้ว ฮือๆ

ตอนเช้าทีแรกคิดว่าจะไปเช้าหน่อย แต่หงุดหงิดกะอาการคันหัว เลยสระผมซะเลย ผลคือเลท เพราะเราแต่งหน้าอีกแล้วดันแต่งช้า มัวแต่ประดิดประดอยมากไป จะเร็วกว่านี้ถ้าไม่ต้องแต่งหน้าอ่ะนะแต่ใจขี้เกียจไปแต่งที่งานมันหาที่แต่งลำบาก ก็เลยแต่งซะให้เสร็จจากที่บ้านไปเลยดีกว่า 

ลงรถใต้ดิน กว่าจะดำไปถึงกำแพงเพชร ปาเข้าไป เที่ยงเกือบครึ่ง ถึงแบมเที่ยงครึ่งพอดี ก็เลยรีบกรอกใบสมัครแล้วก็จัดการจ่ายกะตังค์เสร็จเรียบร้อย

เจอซุยกินโทลิมิเต็ด เห็นแล้วก็กรี๊ด ยังกะฮาเร็ม แหม่ เด็กๆโรเซนอยู่กันยังกะแท่นบูชา 55 ถ่ายเก็บมาอย่างว่องไว รูปไปดูได้ที่บล๊อกเนนะจ๊ะ

ประมาณบ่าย 1กว่า ก็รีบชิ่งไปแท็กซี่กับเนกะลิ ถึงมาบุญครองก็ แฮ่ เกือบบ่ายสอง

ไปหาเอก่อน เจอกันที่ซานต้า เอแต่งตัวเสร็จพอดี อ๊ายยย ผู้ชายชุดขาวมันช่างดูดีอะไรยังงี้ >///< แพ้ผู้ชายใส่สีขาวง่ะ 555  ไคโตะเปลี่ยนชุดเสร็จแล้วมิคุต้องรีบหน่อยล่ะค่ะ เลยรีบไปเปลี่ยนชุด 

งวดนี้เราไม่ใส่สุ่มก่อน ออกมาใส่ข้างนอกแทน แล้วเอาเสื้อคลุมใส่ซะ มันจะได้ไม่ดูอัศจรรย์มากเวลาออกจากห้องน้ำ เพราะประสบการณ์จากงานมังกะมาเช่ ชุดบานเต็มห้องน้ำเวลาใส่สุ่ม เดินลำบากมาก ก้มหยิบของก็ลำบาก และถ้าคนเยอะๆ ก็จะยุ่งวุ่นวาย ดังนั้นก็เลยใช้วิธี เอาผ้าดำมากั้นข้างนอกแบบห้องเปลี่ยนชุดจำเป็น แล้วค่อยใส่สุ่ม แฮะๆ ขอบคุณหนุ่มสาวทุกท่านที่ช่วยนะจ๊ะ  ชุดลากๆนี่เป็นอะไรที่ทำอะไรลำบากจัง

วันนี้เจอสาวๆคุ้นหน้าคุ้นตาเยอะอีกตามเคย คิดถึงนะค้า^W^

อ่ะ สาดรูป

เบื่อหน้ามิคุรึยังคะ แหะๆ พักหลังคอสติดกันบ่อยไปหน่อย เราเองก็เริ่มเหนื่อย ของมันเยอะหลายถุง แอบหนักอยู่น่ะ หนหน้าขออะไรวิ่งง่ายๆสบายๆหน่อยเหอะนะ แต่แหม่ ไม่คอสไม่ได้หรอก วันนี้มีไคโตะส่วนตัวแล้ว ดีใจจัง อิ๊ๆ

 

โวคาลอยด์เพลงนึงเหมือนกันนะเนี่ย นานๆจะเห็นเต้ใส่ชุดแบบนี้ อร๊างงงง ถูกใจพี่มาก

สีวิกสวยจัง ย้อมได้งดงามมมม

มุมนี้เซะซี่

 

เหรียญน่าร๊ากกกก

มุมนี้ไพรเวทส่วนตัว น่ารักทุกมุม อิๆ

 

ขาวดำตัดกันดีนะเนี่ย 55 พวกเราโวคาลอยด์เหมือนกันนะจ๊ะ

 

นี่ก็โวคาลอยด์สามสาว

 

เหมือนมีรัศมีโมเอะแผ่กระจาย วิ้งๆ

 

คุณหนูกับพ่อบ้าน คุณหนูน่ารักมาก น่าเอากลับบ้านนน

 

เอาผ้าดำปู เราก็ไพรเวทกันได้เลย ไคโตะของพี่หล่อนะจ๊ะวันนี้ อ๊าง

อีกสักรูปกับไคโตะ

หล่อฮ่ะ

แอร๊ยยย มุมนี้ราชนิกูลมากกก

 

 

น้องลิกะแซลลี่ มือเหมียวของแม่หนูโมเอะมาก ชอบจริงๆ

น้องลิเป็นเมดที่เรียบร้อยที่สุดในงานแล้ววันนี้^^

 

 

เนกับชุดวะโลลิ

 

สาดคุณหนูกะพ่อบ้านชุดเต้นรำสองรุปรวด คอสได้สวย/หล่อสมกันจังจนต้องวิ่งไปขอถ่ายหลายรอบ

 

อัคนีกับโซม่า โอ๊ยยย เหมือนง่ะ เห็นทีเดียวรู้เลย สุดยอดดดดดดดดด

 

โวคาลอยด์กลุ่มนี้คอสกันงามๆทุกคน วิกสวยมากกกกก สีสวยดูนุ่มนวลมากๆ

 

มิคุต้นฉบับ น่าร๊ากก วิกสวยด้วยล่ะ สีได้ใจมากๆ

 

ไปขอเชอริลกะอัลโต้คุงถ่ายรูปมา 

 

 

 

มิคุโจรสลัดโดยโคยุ กี๊ดก๊าดด น่ารักอีกแล้ว

 

จนต้องขอถ่ายรูปด้วย

 

 

ถ่ายกะน้องชิน แฮะๆ ขออภัยเวลาเปลี่ยนตัวคอสพี่จะจำไม่ค่อยได้ ...เป็นยูโกะอีกทีสิคะรับรองจำได้ 55

 

กะมายฮันหนีลม หล่อวุ้ย555 ลมแมนมากวันนี้ เจ๊ปลื้มมมมมมมมมมมมม

 

ถ่ายกะน้องซี วันนี้เป็นมินิคิระ555 แต่ชอบน้าาา น่ารักง่ะ น่ากอด น่าเอากลับบ้าน อ๋างงง

 

ชินเท่ๆอีกแล้ว

 

เจอคุล่าก่อนกลับ ให้คะแนนความน่ารักเต็มร้อยเลย

 

 

 

มิคุโซนมั่ง รูปตัวเองสาดเฉยๆไม่ต้องบรรยายล่ะนะคะ

 

รูปคู่ในกล้อง ไหงมีแค่สองรูปเอง ฮือ รอจากกล้องไคโตะนะคะ

 

 

ตอนเย็น ถ่ายไว้ดูเล่นก่อนแปลงร่างกลับเป็นคนธรรมดา

จริงๆชุดนี้ถ้าทำกระโปรงสั้นหน่อย ใส่เสื้อคลุม ก็เดินข้างนอกได้เลยไม่แปลกนะเนี่ย

//วันนี้มันแปลกเพราะกระโปรงมันยาวปิดเท้าเท่านั้นเอง แต่ถ้าใส่สุ่มก็อีกเรื่อง ฮาๆ

 

โอเช เหนื่อยยย สาดหมดแล้ว ที่เหลือไปอยู่ในมัลติพลายนะคะ ไว้ตามไปสาดต่อ 

Special Thanks!

เอ ที่วันนี้มาเป็นไคโตะให้พี่สักที 55 ดีใจที่ได้คอสด้วยกันอีกนะจ๊ะ วันนี้เอหล่อถูกใจพี่อย่างมาก งวดหน้าไพรเวทสตูกันดีกว่า อิๆ ขอโทษทีที่วันนี้ไปถึงงานก็เลท แถมยังไม่ได้ช่วยแต่งหน้าเลย

ชินกะแพม ขอบคุณที่ช่วยแต่งตัวแต่งหน้าให้เอนะจ๊ะ ^^

เนกะลิ ที่มาคอสด้วยกัน มาช่วยกั้นม่านให้นะจ๊ะ55

สาวๆทุกคนที่มาทักทายและมาถ่ายรูปด้วยกันวันนี้ ดีใจที่ได้เจอทุกคนนะคะ

ไว้เจอกันงานหน้าๆจ้า

 

พึ่งปรับรูปเสร็จมะกี๊ ฮาา  รีบเร่งอีกแล้ว

ยังมีงานรออยู่ งี๊ดดด  อ่ะ ไปรีพอร์ทกันก่อน

************************************************

ก็ ไปงานมังกะมาเช่ ธีมพิเศษที่ยูเนี่ยนมอลล์มาค่ะวันนี้ แบบว่า ไปเลทตามเคย อ๊ะๆ...ไม่ได้อู้น้า แต่ติดภารกิจที่บ้าน พอดีปกติเค้าจะไหว้ครบรอบวันเสียของเหล่ากง ก็เลยต้องเป็นลูกที่ดี ทำหน้าที่งานบ้านให้หมดก่อนถึงจะออกมาลัลล้าได้ ก็โอเคน่ะ ถึงงานก็บ่าย 1 ครึ่งพอดี

ก่อนออกจากบ้านโดนทักเลยว่า ไปไหน ทำไมต้องแต่งหน้าซะขนาดนี้ ฮาๆ มันขัดกับชุดที่ใส่มาก เล่นล่อเสื้อยืดกางเกงสามส่วนแถมแบกเป้กะถุงใบบะเร่อ ฮาๆ ก็ได้แต่บอกไปว่า ไปมีงานไปถ่ายรูปเล่นนิดหน่อย เอิ๊กๆ

ถึงงานแล้วก็ไปแต่งตัวด้วยชุดเิดิมล่ะค่ะ Miku ver. Cendrilloin เหมือนเดิม แต่พึ่งเอาออกงานหนแรก แบบไม่มีไคโตะเหมือนเคย (รอเสาร์หน้าๆ)   ตอนแต่งตัวคนเดียวก็แอบยุ่งนิดหน่อย ขอบคุณคุบี้ที่ช่วยรูดซิปให้นะจ๊ะ แต่งตัวคนเดียวไม่ด้ายยย    ออกจากห้องน้ำ ก็กระโปรงกางเต็มพื้นห้องน้ำเลย  ค่อนข้างอิรุงตังนัง ยิ่งถ้าพื้นห้องน้ำเปียกด้วยจะแย่อ่ะ ดีที่ป้าตัดแล้วเหมือนกระโปรงลอยจากพื้นสักเซนนึงได้เวลาใส่รองเท้า ก็โชคดีนะทำให้กระโปรงไม่เลอะเท่าไหร่ไม่งั้นมอมแมมแน่เลย

 ยังว่า ถ้าห้องน้ำที่คนแน่นๆ เบียดๆ จะแต่งยังไงวะเนี่ย....งานเจเทรนด์ล่ะึคิดภาพออกเลย ถ้าได้ชุดวิ่งคล่องๆจะดีกว่าละ่น้า

กำลังจะใส่วิก ระลึกได้ว่า เวงแระ...ลืมเอาเน็ตคลุมผมมา เลยต้องมัดยาง ติดกิ๊บ เอาฟระพอถูไถไปได้

ไปถึง ก็เลยไปเสียค่าเข้า 50 บาท ขึ้นไปเดินวนในงานสักหน่อยแล้้วก็ลงมาเล่นกันข้างล่าง

ตอนอยู่ในงาน มีน้องมาถามด้วยว่าชุดไปตัดที่ไหนยังไงใช้ผ้าอะไร ก็เลยบอกไปค่ะ ว่าใช้ต่วนเครป 6 เมตร ที่เหลือผ้าแก้ว ประมาณ 14 เมตร แค่นี้เอง กะขนนกนิดหน่อยแล้วก็ผ้าสุ่มประมาณ 16 เมตร แต่เห็นว่าไม่พอ ป้าซื้อเพิ่มให้อีก น่าจะราว 18 เมตร มันไปหนักที่สุ่มเลยดูบาน ถ้าถอดสุ่มแล้วก็เบาๆดีนะคะ^^ ค่าผ้าค่าตัดสิริรวมราวสองพันค่ะ (วิกไม่รวมน้า อิๆ) วันนี้มีคนจับกระโปรงมิคุพลิกดูในดูนอกสนุกสนาน55

อ่ะ สาดดด

 

นายน์กะเหรียญ น่ารักสุดขีดแล้ววว อ๊าา 

 

 นางฟ้า >///< กี๊ดๆ

 

ถ่ายกะมิคุคนละเวอร์

รู้สึกอยากให้รวมมิคุวันนี้ทุกคนในงานมาถ่ายรวมกันจังเลย เป็นโอกาสที่หายากมาก

 

 

 ฮาๆ ยังคุยกันว่า วันนี้เราเป็นมารขาว-มารดำเนอะปีโป้555

จริงๆแล้วเวอร์เดียวกันนะ

 

 

 

 

 

อร๊างงง

 

 

 

 หลากหลายเวอร์ชั่นกับมิคุ

 

 ปรับๆแล้วสีวิกใกล้กันหมดเลย ดีแฮะ

มิคุมากมายยย

 

 

 เมโกะแอนนา หุ่นสะท้านใจพี่มากจ้ะ55 สูงยาวเข่าดีพุงไม่มี อ๊าง...

 

 

 

 จึงเกิดเป็นภาพนี้ขึ้น

มิคุ  : อูว..หน้าท้องแบนเรียบ // จะเอาาา

 

 

 

 สามเวอร์ชั่น

 

 

 

 

 

 

 

 ดังโงะสามลูก

 

 

 เริ่มลัลล้า

 

 

 

 ซีรี่ย์ดังโงะต่อไป

 

 

 

 4 ลูกแล้ว เริ่มสนุก

 

 

 

 เริ่มรั่ว รูปเราเหมือนปีโป้กำลังจะหม่ำหัว ง่ำๆ

 

 

 

 หลากหลายเวอร์ชั่นสุดยอด

 

 

 

 น้องกิ๊กที่หากันเจองานแรก

 

 

 เวอร์ของลูกเหมียวกะเซนริ งดงามมม อลังการร

 

 

 

 ดับเบิ้ลมิคุ

 

 

 

หนิงและน้องนะ สาวโลลิน่าร๊ากกก

เจอกันทีไรหนิงชุดสวยทุกที ^^

 

 

 

 

 

World is mine สองคนควบ อ๊างงง

 

 

 กะรันจัง

 

 

 ลองเอาที่ปิดหูหัวใจมาใส่ แต่ไม่ลง ติดจุก ฮาา

เจ็บหูมากมายวันนี้ ที่คาดมันบีบมาก

 

 

 เอาที่คาดออกแย้วว Self snap shot สักภาพ

 

 

 วานแนนถ่ายเล่นในลันช์บ๊อกซ์คาเฟ่

 

 

 

 

 

 

 

 

 รอยยิ้มที่ทำให้โลกสดใส >///<

 

 

 ยืมปืนแถวนั้นเล่นหน่อยนะคะ

 

 

 

 อ่ะ จบแค่นี้ล่ะค่ะ

 

 

เย็น ประมาณ 5 โมงครึ่งเราก็ไปหม่ำๆเคเอฟซีกะแนนแถมไอติม แล้วค่อยแยกย้ายกันกลับค่ะ

 วันนี้ก็ต้องขอบคุณแนนอีกแล้ว ที่รบกวนหลายอย่างตั้งแต่หาหนังยางรัดผม ไปถึงกิ๊บ  ช่วยถ่ายรูปให้แถมด้วยยังช่วยเราถือกระเป๋าให้ตลอดงาน  ไว้งานหน้ามาเล่นด้วยกันอีกนะค้า จุ๊บๆ

ขอบคุณน้องๆทุกคนที่มาถ่ายรูปมาเล่นด้วยกันนะคะ^^ รู้งี้ไปเกณฑ์มิคุมาหมดทั้งงานเลยดีกว่า อยากให้ถ่ายด้วยกันหมดเลยจัง

ขอบคุณทางเจ้าของงานด้วยนะคะ^^ เจอกันเสาร์หน้าจ้า

 

 

ก็ ปลายเดือนจนได้ เฮ้อ พรุ่งนี้ก็เข้าเดือนใหม่แล้ว

อีกสองเดือน ก็จบปี 2009 กันแล้วเนอะ เร็วจัง

ฮาโลวีน 55 จริงๆแล้วเราแทบไม่ได้คิดมากอะไรกะวันนี้เลยนะ ไม่ได้ออกไปไหน ยังนอนกลิ้งดูทีวี

นั่งดูมิสควีนฯ อยู่เลย

แหม่...กระเทยไทยสวยระดับโลกจริงๆ

ไม่ได้รู้มาก่อนว่ามีประกวด แค่บังเอิญเปิดมาเจอ ก็เลยนั่งดูจนจบ

ตอนดูแต่แรก ยังว่า...มิสญี่ปุ่น นาม ไอ ฮารุนะ ซัง น่ารักวุ้ย

หน้าตายังกะที่ลงปกหนังสือคาไวอี้แน่ะ ไม่บอกไม่รู้นะว่าเธอไม่ใช่ผู้หญิงจริงๆ 

สวยกว่าสาวแท้อีกวุ้ย..

//ปลง...

น่ารักมากอ่ะ ดูิคิกขุอาโนเนะดี 

//OTL นั่น..ผู้ชาย...สวยกว่ากรูอีก...

เชียร์อยู่ในใจอยากให้เธอชนะ   เธอผ่านเข้ารอบ 18 คน  ต่อด้วย 10 คน และทะลุเข้าไปถึง 3 คนสุดท้าย

รอบสุดท้าย เธอแสดงความจริงใจ ตอบปัญหาด้วยการสปีคปะกิดแบบยุ่นๆของเธอ ที่แม้จะฟังไม่ค่อยรู้เรื่อง แต่หน้าตาเธอดูจริงใจดีนะ 

ผิดกับมิสจากไทย...กระเทยไทยสวยนะ หน้าตาดูมั่นใจ สวยเฉียบแบบสมัยใหม่ แต่เธอดูมั่นๆ มั่นเกินไปหน่อยนึงในความรู้สึกของเรา  จริงๆอาจจะไม่ต้องมั่นขนาดนั้นก็ได้มั้ง ไม่ได้ประกวดไทยซูเปอร์โมเดลน่ะ

ฮารุนะซัง ไม่ใช่คนที่หุ่นดีที่สุด หรือสูงที่สุดเลย ออกจะเตี้ยกว่าเพื่อนด้วย แค่ 166 เซน

ในขณะที่มิสจากไทย สูงตั้ง 180 แบบว่า โมเดลมากๆ

และแล้ว...ความแบ๊ว และหน้าตาดูคิกขุอาโนเนะใสๆ รอยยิ้มที่ดูธรรมชาติ ดูจริงใจของมิสฮารุนะ ก็ชนะใจกรรมการ

เธอได้ตำแหน่งมิสควีนฯไปครองอย่างสวยงาม...กรี๊ดๆๆ

//ซื้อหวยจะถูกแบบนี้มั้ยเนี่ย กี๊ดๆ

ฮาๆ ดูจนจบ ก็ปรบมือให้  น่ารักง่ะ อิๆ

//ตกลง เธออัพเรื่องวันฮาโลวีนทำไมเนี่ย55 อัพเรื่องประกวดมิสควีนเลยดีกว่า...

โอเค ไปละ พรุ่งนี้เจอกันงานมังกะมาเช่เด้อค่ะเด้อ

คอสอะไร..เจอกันพรุ่งนี้ก็รู้ แฮ่

 

 

ช่วงวันสองวันที่ผ่านมา ไม่ต้องแปลกใจ ถ้าเห็นเราขึ้นหัวเอ็มว่า กำลังเร่งปั่นงานอยู่ มีอะไรทักทิ้งไว้ได้

//แต่จริงๆก็แอบคุยไปเยอะแหละ

ก็รีบจริงๆ รีบปั่นงานส่ง กะว่ายังไงต้องส่งในอาทิตย์นี้ไม่เกินอังคารนี้ให้ได้

โฮยยย หัวอกคนแปลมันเป็นแบบนี้นี่เอง...ความรู้สึกของการแปลการ์ตูนจบไปอีกเรื่อง...รู้สึกดีจริงๆแฮะ

จริงๆแล้วถ้าไม่อู้ หรือขี้เกียจ งานคงจะเสร็จเร็วกว่านี้เยอะ อาจจะเสร็จไปตั้งแต่กลางเดือนแล้ว ป่านนี้ก็รับทรัพย์กันไป แต่นี่เพราะว่าอู้ อู้ และอู้ ก็เลยต้องมาเร่ง เร่ง และเร่งแบบนี้

จริงๆแล้วคุณบ.ก.แกก็ดี๊ดีนะ ไม่ตามไม่ทวง แต่เรากลับรู้สึกว่าเออต้องเร่งและต้องกำหนดเด๊ดไลน์ตัวเองได้แล้ว ไม่งั้นมันจะยืดยาด ยืดดดดด---ดดด และยืดออกไปอีก

เลยฮึดปั่นงาน ในที่สุดก็เสร็จ ส่งไปเมื่อบ่ายนี่เอง

ทุกครั้งที่แปล เหมือนได้เจอแบบฝึกหัดภาษาญี่ปุ่นใหม่ๆอยู่เรื่อยๆ ถามว่ายากมั้ย? ยากนะ ยังยากอยู่ทุกเล่ม ทุกครั้งที่แปลเลย แต่ก็ท้าทายมาก เพราะเราไม่รู้ล่วงหน้ามาก่อนเลยว่าเรื่องจะเป็นยังไงไปยังไง และสำคัญคือเราต้องอ่านเองให้รู้เรื่องถึงจะถ่ายทอดออกมาให้คนอ่านรู้เรื่องด้วย

ถ้าคนแปลยังอ่านเองไม่รู้เรื่อง แล้วจะแปลให้คนอ่านรู้เรื่องได้ด้วยยังไงล่ะ? ใช่แมะ?

เล่มนี้ก็เหมือนกัน จบแล้วแท้ๆ แต่ยังไม่วายทิ้งทวนความยากให้เราเวียนหัวเล่น

ทีแรกก็นึกว่าจะง่าย เห็นข้ามๆๆได้หลายหน้า แต่เอาเข้าจริงๆ รู้เลยว่า ตายละ นี่ถ้าเราไม่อ่านให้ดีๆเราต้องตีความผิดไปไกลมากๆเลยแน่ๆ ผิดหลายตำแหน่งเลยแหละมาแก้เองอีกเพียบ

สำหรับคนแปลหลายๆท่านอาจจะมีเทคนิคในการแปลต่างกันออกไป  ส่วนตัวเราก็มีเหมือนกันค่ะ คือถ้าแปลๆไปแล้วตรงไหนอ่านยังไงก็ไม่เก็ท เราจะแปลแบบมั่วลงไปตรงนั้นก่อนเลยแล้วแปลส่วนที่เหลือต่อไปเรื่อยๆ ติดตรงไหนก็ทำแบบนี้อีก คือพยายามแปลลงไปให้หมดก่อน จะผิดจะถูกช่างมัน ขอรวมๆให้เสร็จทั้งหมดก่อน แล้วค่อยมาปรูฟงานทั้งหมดกันอีกที

ที่ทำแบบนี้เพราะว่า ถ้ามัวแต่ยึดติดตรงส่วนที่แปลไม่ได้ ก็จะแปลไม่ได้อยู่ตรงนั้นแหละ ทางที่ดีสู้แปลที่เหลือให้หมดไปก่อน บางทีส่วนที่เราไม่เข้าใจ เราจะเข้าใจได้ถ้าได้ประมวลเนื้อเรื่องมาปะติดปะต่อกัน

ซึ่งหนนี้ก็เป็นจริงอย่างที่คิด คือ มีหลายส่วนมากๆที่ตัวเองยังไม่เข้าใจ หรือแปลแล้วแปลกๆ

ภาษาไทย เราแปลก็อยากให้อ่านรู้เรื่องออกมาเป็นภาษาไทย ไม่ใช่แปลตรงๆทื่อๆตามตัวหนังสือเลย ปกติภาษาญี่ปุ่นจะกลับหน้ากลับหลังกับภาษาเราอยู่แล้ว ถ้าทำออกมาได้ไม่ดี มันก็น่าเสียดายที่จะทำให้ผู้อ่านเสียอรรถรสในการอ่านไปเยอะ ดังนั้นเราจะชอบนะ ถ้าเจอการ์ตูนเล่มไหนอ่านแล้วคำแปลดี สละสลวย ไม่ต้องถึงกับเพราะเวอร์เป็นกวี แต่อ่านแล้วเข้าใจ อิน เก็ทได้ง่าย แค่นี้ก็ถือว่าเยี่ยมนะ

ถ้าแปลแล้วติด จริงๆก็ทำหลายอย่างมาก ทั้งกดดิกกด เปิดดิกยุ่นไทย เปิดดิกในยาฮูเจแปน เปิดบาเบลฟิชเผื่อช่วยอะไรได้ แล้วก็ประกอบกับการประมวลผลทั้งหมดที่แปลๆมา

พอกลับมาคิดอีกรอบ กลับมาอ่านดีๆ ก็สามารถทำความเข้าใจได้เกือบทั้งหมด (แฮะๆ แสดงว่าส่วนที่เวิร์บทูเดาเนียนๆมันก็มีเหมือนกันไง) และก็รู้ด้วยว่า ทีแรกน่ะ เราแปลไปว่ายังไง มันออกอวกาศขนาดไหน...

ถ้าไม่แปลซ่อมล่ะคนอ่านอ่านไม่เข้าใจแน่เลยวุ้ย..

ซ่อมแล้ว ก็ต้องเรียบเรียงคำพูดใหม่ให้อ่านรู้เรื่องด้วย..แต่ละคนมีสำนวนการแปลไม่เหมือนกัน พูดยากเหมือนกันแฮะ แต่ก็พยายามจะแปลให้อ่านรู้เรื่อง เข้าใจ และไม่เฟ้อ ไม่มั่ว 

ทำอยู่นานมากเลยตอนปรูฟ เล่นเอาตาลาย...

ทั้งที่จริงๆค่าแปลน่ะ..ไม่เท่าไหร่เลยต่อเล่ม หลังๆมีโดนหักภาษีอีกด้วยนะ (อะไรนักหนาเนี่ยยยยค่าแปลก็น้อยอยู่แล้วยังจะหักอีกกก)  นั่งตาเหล่ คิดกันหัวแทบแตก ฮาๆ...(แต่ถ้าไม่แปลนะญี่ปุ่นที่เรียนมาแทบตายมันต้องลืมหมดแน่เลย คงเสียดายมากๆ นี่ถือว่าอย่างน้อยก็เป็นแบบฝึกหัดแล้วกัน)

แม่ยังถามว่า คุ้มเหรอเนี่ย ...ทำแล้วก็ต้องนอนดึกๆ เงินก็น้อย

นอนดึก ฮาๆ..เราคงจัดเวลาไม่ค่อยดีเองน่ะ  มันคงไม่เกี่ยวกับว่าคุ้มหรือไม่คุ้มมั้ง เงินคงเป็นเรื่องรองๆ พอดีว่าไม่ได้ขนาดแปลเป็นอาชีพ ก็แปลเป็นงานพิเศษน่ะ อย่างเก่งก็เดือนละเล่ม  ถือเป็นความสุขที่ได้ทำ ยิ่งเราโชคดีได้แปลของคนวาดที่ปลื้มด้วย มันก็เป็นแรงผลักดันมากๆที่อยากจะแปลให้ดีๆ  ต้นฉบับเค้าอยู่ในมือเรา เราก็อยากทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ล่ะนะ

ก็ยังคงทำงานที่รักนี้ต่อไป...ว่าแล้วต้นฉบับเล่มต่อไปก็มาอีกแล้ว ฮาๆ เคลียร์ได้เล่มเดียวยังเหลืออีกเล่ม อ๊าาาา

ชีวิตมีสีสันดีเนอะ..55 งานมาเป็นระลอกๆเลย

 

 

ไปงานหนังสือมาสองวัน สิริรวมค่าเสียหายไปเกือบสองพันห้า...

//ฮัดช่า นึกว่าเดือนนี้จะไม่ต้องจ่ายอะไรเยอะนะเนี่ย ตูคิดผิดสินะ...

ไปมาสองวันค่ะ เย็นวันพุธตอนหลังเลิกงาน กับวันนี้ตอนบ่าย

ของที่ได้น่ะเหรอ อ่ะ ดูนี่

เอ่อ นี่คือ ของวันนี้ค่ะ ยังไม่ได้รวมการ์ตูนเมื่อวานที่ไปเหมามาเกือบพัน เหมือนอัดอั้นไม่ได้ซื้อนาน

และที่เศร้าคือ วันนี้ก่อนไปงานหนที่สองเราได้มาเช็คก่อนว่าการ์ตูนเล่มไหนมีหรือยังไม่มี พบว่า

...เราซื้อมาซ้ำ ไป 6 เล่มค่ะTT

 

เป็นการซ้ำที่แบบ...อะไรวะเนี่ย บ้าไปใหญ่แล้ว เหมือนตอนซื้อโดจินที่ยุ่นก็เหมือนกัน นั่นยังดี ซ้ำก็ขายทิ้งได้แม้จะได้แค่นิดๆหน่อยๆก็เหอะ 

อย่าง VK3  กับบุปผาคู่บัลลังค์(ไซอุน) เล่มสอง เนี่ย จำไม่ได้จริงๆนะว่าซื้อมาตอนไหน พลาสติกยังไม่ทันแกะเลยเวรกรรม เฮ้อ

 ส่วนไมเนลีเบ้ ก็ลืมเหมือนกันว่าที่บ้านมีสองเล่มแล้ว แต่การ์ตูนบางเรื่องเค้าก็ขายแพคนะ ไม่ยอมแกะแยกเหมือนกัน เฮ้อ ซื้อ 1-4 มา เพื่อจะมารู้ทีหลังว่าตูมี 1-2 แย้ว ฮือๆ

 ลิตเติ้ลเดวิ่ล อันนี้งานจารย์โอดะ ชอบเป็นการส่วนตัว แต่แบบว่า...เซ็งอีกแล้ว พอดีเราซื้อแบบแพคมาอีกแล้ว มันก็เลยซ้ำเล่ม 1 ซะ 

ทีหลังก่อนไปงานหนังสือ อันดับแรก ไปเช็คก่อนเลยว่าอะไรซื้อแล้วหรือยังไม่ซื้อ ฮือๆ เศร้าวุ้ย

หลายเรื่องที่โชคดีมากๆที่เช็คไปก่อนไม่งั้นก็คงเปลืองกะตังค์อีกแหงเลย 

6 เล่มข้างบน ใหม่เอี่ยมยังไม่ทันแกะพลาสติกออกค่ะ ถ้าใครสนเล่มไหน ems หลังไมค์บอกได้นะ ขายให้ไปเลยถูกๆเพราะไม่รู้จะมีที่ไหนยอมให้เปลี่ยนได้รึเปล่า เก็บไว้ก็ไม่รู้จะเอาไปทำไมสองเล่ม แง่ว

*****************************************

แบกหนังสือกลับมาหนักมากๆ เราไปแบกพวกเล่มละ 20 กลับมาซะเพียบ แหม น่าอ่านนี่นา แถมเหลือแค่เล่มละ 20 ยังดีๆอยู่เลย ตอนมันแพงๆเราไม่ยักกะเคยเห็นมันนะ ฮาๆ พอมาอยู่กองโละ 20 บาท เออ มันน่าสนใจ

 ช่วงหลังเราสนใจหนังสือแนวให้กำลังใจตัวเอง ปรับปรุงตัวเองมากขึ้นเหมือนกัน ประเภท ทำยังไงให้มีความสุขในชีวิต อะไรแบบนี้ ฮาๆ ไม่ใช่ว่าชีวิตไม่มีความสุขนะ แต่อ่านเอาไว้เตือนตัวเองหลายๆอย่างให้เป็นผู้ใหญ่มากขึ้นมากกว่า

อะเช ไปทำงานต่อล่ะ