เรื่องมันก็มีอยู่ว่าวันหนึ่งมีจดหมายจากกรมส่งเสิรมอุตสาหกรรมส่งมาถึงคุณน้อง บอกว่าไปอบรมอีเบย์มั้ย? ฟรีลิสติ้ง 100 ชิ้นให้ด้วยนะ...คุณน้องเลยมาชวน เสนอมาเราก็สนองสิ ชอบอยู่แล้วเรื่องอบรม

 จริงๆอีเบย์เราเล่นอยู่แทบทุกวันเลยนะ แต่เป็นคนซื้อ ฮาๆ คนขายก็เคย พักนึงที่เห่อใหม่ๆ แต่เอาเข้าจริงก็ยังขายไม่ได้ โดจินยุ่นน่ะแหละ ก็ยังดองจนทุกวันนี้ ขายคนไทยไปแล้ว

อยากลองดูว่าจะขายยังไง ก็เลยไปอบรมสองวันรวด

สนุกดีเหมือนกัน 

คนไปอบรมส่วนใหญ่เลย เป็นผู้ใหญ่ บ้างก็ไม่เคยยุ่งกับอีเบย์มาก่อน พื้นฐานเป็น0

ซึ่งระหว่างเรียนก็จะมีคำถามแปลกๆมากมายเสมอ ซึ่งมันก็ทำให้เข้าใจได้จริงๆว่า การซื้อขายของผ่านทางอินเตอร์เน็ทนั้นยังเป็นเรื่องที่ใหม่มากๆสำหรับคนไทยเรา

ส่วนตัวทำร้านออนไลน์ ก็มีปัญหาประมาณนี้เหมือนกัน ในเรื่องของการซื้อขายทางเน็ต

ทั้งเรื่องของการไม่เข้าใจว่า การกดสั่งซื้อเข้ามานั่นหมายถึงว่า คุณตกลงใจแล้วที่จะซื้อจริงๆ ไม่ใช่เห็นว่าเงินไม่ไปแล้วจะยังไงก็ได้... บ้างสั่งซื้อ แล้วก็หายจ้อย  สุดท้าย ก็ยกเลิก

 บ้างก็มีความหลังไม่ดี เคยถูกหลอกลวงจากการซื้อขายผ่านเน็ต ซึ่งได้ยินลูกค้าพูดหลายคนมากๆ ว่าไม่ไว้ใจที่จะโอนเงินไปก่อน กลัวโดนหลอก

บางรายเสียเงินหลายพันบาททีเดียวแล้วไม่ได้ของ หายไปเฉยๆ ติดต่อไม่ได้อีก ได้ยินแล้ว..บอกตรงๆว่าไม่รู้สึกโกรธนะที่เค้าบอกว่าไม่ไว้ใจไม่อยากโอนเงินให้ก่อน

เข้าใจฟีลมากๆ เพราะตัวเราเป็นคนซื้อและคนขาย ย่อมเข้าใจความรู้สึกทั้งสองทางอย่างดี

ตอนที่เราเป็นคนซื้อ เราย่อมอยากได้ความรวดเร็ว โปร่งใส ติดต่อง่าย ได้คุยกับแม่ค้าพ่อค้าที่เอาใจใส่พูดจาดี ที่สำคัญคือไม่โกง ตรงไปตรงมา ใช่มั้ย?

นั่นคือสิ่งที่เราต้องทำให้กับลูกค้าของเรา ในฐานะคนขายเช่นกัน

จะค้าขายในเน็ต ของมันเห็นแต่รูป จึงต้องซื่อตรงให้มากๆ บางที...พูดจริงๆว่า คนขายในเน็ตก็มีบางส่วนที่ทำตัวแย่ๆ ทำให้คนดีๆส่วนมากต้องพลอยเสียหายไปด้วย

เวลาลูกค้าถามเรื่องเป็นห่วงจะถูกหลอก จึงต้องอธิบายอย่างใจเย็น

คุณขา...นู๋ไม่ทุบหม้อข้าวตัวเอง...ด้วยการโกงเงินพี่แค่สี่ห้าร้อย หรือพันสองพันหรอกค่ะ

มันไม่คุ้มจริงๆ...คนเรามันมีมโนธรรมส่วนตัว ร่ำรวยบนเสียงก่นด่ามีความสุขเหรอ?

ส่วนมากอธิบายดีๆก็ได้ผลนะคะ^^ ทำเสียงหวานๆเข้าไว้ อะอ๊างงง...555

 กลับมาที่อีเบย์ต่อ...

ตอนเรียนก็สนุกดี พอดีว่าไปเลททั้งสองวัน(ฮาาา แบบว่า ติดลูกค้าอ่ะ) เลยได้ไปนั่งหน้าสุดติดผู้สอน

จารย์เลยเอาปลั๊กคอมไปต่อออกจอโปรเจคเตอร์ใหญ่ แบบว่า ว้ากก

ไม่เคยทำคอมที่จอใหญ่เบ้งเท่านี้มาก่อน ทำอะไรรู้หมดเลยอ่ะ

ขนาดว่า พิมพ์ผิด คลิกผิด หรือเมื่อกี๊แอบเปิดดูของเล่นอยู่ในอีเบย์ เห็นโหมะเรย อายยยย

555

ก็แปลกๆดี 

ระบบของอีเบย์ก็ดูปลอดภัยดีนะ การรับส่งเงินทางเพย์พาลก็ประกันความปลอดภัยดี ทำให้เราไม่ต้องเป็นห่วงอะไร

แบบว่า...เราน่ะเล่นไปเยอะแล้ว ซื้อของไปหลายแล้วแหละ เป็นเรื่องปกติมากๆไปแล้ว

แต่คนที่ยังไม่เคย ก็เป็นห่วง เห็นยกมือถามใหญ่ว่า จะโดนแฮคได้รึเปล่า จะต้องส่งเลขบัตรเครดิตไปรึเปล่า

ช่วยอาจารย์ตอบแล้วกันว่า ไม่ต้องห่วงค่ะ ปลอดภัยไว้ใจได้นะ

วันแรก จะเป็นเรื่องของการดู การสมัครอีเบย์และเพย์พาล

วันนี้ เป็นเรื่องการหัดขาย

เลยลองเอาของที่ร้านไปแปะดูเล่น  คิดเดสคริปชั่นหูตูบเลย

อาทิตย์ที่แล้วเร่งงานแปลมากๆเพราะกลัวจะไม่ทัน งานประดังเข้ามาหมดเลยคอลัมน์ก็จะให้รีบส่งเพราะเค้าจะรีบปิดต้นฉบับกลัวติดสงกรานต์อีก ไอ้แปลก็ต้องรีบเพราะกลายเป็นทำตอนต่อตอน ไม่มีสต๊อก รู้สึกไม่ค่อยดีเลย จริงๆเราอู้ไปหน่อย ถ้าขยันๆป่านนี้สต๊อกได้เป็นเล่มไปแล้ว ไม่ต้องมาลำบากแบบนี้

ส่งกระชั้นชิดเจรงๆ

อือ บ่นๆแล้วก็ไปนอนดีกว่า